KADINLARA YASAK DEĞİL
DRT Haber Merkezi
Arnhem’de 8 Mart akşamı sadece bir etkinlik değil, aynı zamanda umut, dayanışma ve direnişin güçlü bir buluşması yaşandı. Uluslararası Kadınlar Günü kapsamında düzenlenen “Kadınlara Yasak” etkinliği, farklı ülkelerden ve kültürlerden insanların aynı amaç için bir araya geldiği duygusal ve anlamlı bir geceye dönüştü.
DSDF (Demokratik Sosyal Dernekler Federasyonu), IWEE ve Dolle Mina’s işbirliğiyle düzenlenen etkinliğe 100’ün üzerinde kadın ve erkek katıldı. Salonda Türk, Faslı, İranlı, Afgan, Yunan, İtalyan, İzlandalı, Iraklı ve Hollandalı katılımcılar vardı. Farklı diller konuşulsa da ortak mesaj çok netti: Kadınlara yasak değil, özgürlük ve eşitlik gerekir.
Programın açılışını yapan Sebahat Yurdusen, salonda büyük alkış alan konuşmasında kadınların dünyanın birçok yerinde hâlâ temel hakları için mücadele ettiğini vurguladı. Afganistan’da kız çocuklarının eğitim hakkının elinden alınmasına, İran’da kadınların özgürlük mücadelesine ve Hollanda’da artan kadın cinayetlerine dikkat çekti.
“Kadınlara yasak varsa, bize de mücadele var,” diyen Yurdusen sözlerini şu ifadelerle tamamladı:
“Kadınlar susmaz, boyun eğmez. Haklar mücadeleyle kazanılır, dayanışmayla korunur.”
Etkinlikte söz alan Dolle Mina’s temsilcileri ise Hollanda’daki kadın hareketinin tarihine ışık tuttu. Tarihçi Barbara, 19. yüzyılın sonlarına kadar kadınların sanat akademilerinde erkek figürü çizmesinin yasak olduğunu hatırlatarak, Aletta Jacobs gibi öncü kadınların oy hakkı için verdiği mücadeleyi anlattı.
Programın bir diğer etkileyici bölümü Afganistan ve İran’daki kadınların yaşadıklarını anlatan kısa belgeseldi. Belgeselin ardından katılımcılar küçük gruplar halinde bir araya gelerek kadınların güvenliği ve eşitliği için neler yapılabileceğini tartıştı. Salonun farklı köşelerinde yükselen fikirler, bazen düşündürdü bazen de gülümsetti; ancak herkesin ortak noktası kadınların daha özgür ve güvenli bir dünyada yaşamasıydı.
Dr. Lucy Kortram’ın Surinam kökenli yüksek eğitimli kadınların eşitlik mücadelesini anlattığı konuşma da büyük ilgi gördü. Konuşmasının sonunda okuduğu şiir salonda derin bir sessizlik yarattı ve birçok kişinin yüreğine dokundu.
Gecenin en duygusal anlarından biri ise İranlı dans sanatçısı Ruhan’ın dünyaca bilinen İran direniş şarkısı “Baraye” eşliğinde gerçekleştirdiği modern dans gösterisi oldu. Performans sırasında birçok izleyici gözyaşlarını tutamadı. Dansın ardından salon bir anda müziğin ritmiyle hareketlendi; İran ve Türk müzikleri eşliğinde herkes birlikte dans ederek dayanışmayı kutladı.
Etkinliğin bir diğer anlamlı yönü ise paylaşım kültürüydü. Katılımcılar kendi ülkelerinden getirdikleri yemekleri uzun bir masada bir araya getirdi. İftar saatinde önce oruç tutanlar oruçlarını açtı, ardından herkes aynı sofrada buluştu. Yemekler paylaşıldı, sohbetler edildi ve yeni dostluklar kuruldu.
Etkinliğin sonunda birçok katılımcı duygularını şu sözlerle ifade etti:
“Hayalimizdeki bir programı gerçekleştirdiniz. Farklı kültürlerin kalpleri burada aynı ritimde attı.”
Etkinlikte verilen mesaj ise son derece açıktı:
Kadın özgürleşmeden toplum özgürleşemez.
Organizatörler, kadınlara yönelik şiddetin sona ermesi, eğitim ve çalışma haklarının güvence altına alınması, eşit işe eşit ücret ve karar mekanizmalarında daha fazla kadın temsiliyeti için mücadeleye devam edeceklerini vurguladı.
Arnhem’de bir araya gelen yüzlerce insan, sadece bir günü değil, geleceği de birlikte savunduklarını gösterdi.
Çünkü mesaj netti:
Kadınlara yasak değil…
eşitlik, adalet ve özgürlük var.
NL
GEEN VERBODEN VOOR VROUWEN
In Arnhem vond op de avond van 8 maart niet zomaar een bijeenkomst plaats, maar een krachtige ontmoeting van hoop, solidariteit en verzet. In het kader van Internationale Vrouwendag werd het evenement “Kadınlara Yasak” (Verboden voor Vrouwen) georganiseerd, waar mensen uit verschillende landen en culturen samenkwamen rond één gemeenschappelijk doel: gelijkheid en vrijheid voor vrouwen.
Het evenement, georganiseerd door de DSDF (Democratische Sociale Federatie van Verenigingen), IWEE en Dolle Mina’s, bracht meer dan 100 vrouwen en mannen samen. In de zaal waren deelnemers van Turkse, Marokkaanse, Iraanse, Afghaanse, Griekse, Italiaanse, IJslandse, Iraakse en Nederlandse afkomst aanwezig. Hoewel er verschillende talen werden gesproken, was de boodschap overal dezelfde: geen verboden voor vrouwen, maar vrijheid en gelijkheid.
De avond werd geopend met een krachtige toespraak van Sebahat Yurdusen. Zij benadrukte dat vrouwen in veel delen van de wereld nog steeds moeten vechten voor hun fundamentele rechten. Ze wees op het recht op onderwijs voor meisjes in Afghanistan, de vrijheidsstrijd van vrouwen in Iran en het feit dat ook in Nederland geweld tegen vrouwen nog steeds een realiteit is.
“Als er verboden zijn voor vrouwen, dan is er ook strijd,” zei Yurdusen.
“Vrouwen zwijgen niet, vrouwen buigen niet. Rechten worden gewonnen door strijd en beschermd door solidariteit.”
Vertegenwoordigers van Dolle Mina’s namen het publiek daarna mee in de geschiedenis van de vrouwenbeweging in Nederland. Historica Barbara vertelde dat vrouwen tot het einde van de 19e eeuw in kunstacademies niet eens het mannelijk lichaam mochten tekenen. Ze sprak ook over pioniers zoals Aletta Jacobs, die een belangrijke rol speelde in de strijd voor vrouwenkiesrecht.
Een korte documentaire over de situatie van vrouwen in Afghanistan en Iran maakte diepe indruk op het publiek. Na de film gingen de deelnemers in kleine groepen met elkaar in gesprek over vragen als: hoe kunnen vrouwen veiliger leven en wat is er nodig om echte gelijkheid te bereiken?
Vervolgens gaf dr. Lucy Kortram een inspirerende presentatie over de strijd voor gelijkheid van hoogopgeleide vrouwen met Surinaamse achtergrond in Nederland. Aan het einde van haar bijdrage las zij een gedicht voor dat een diepe stilte in de zaal bracht en veel mensen raakte.
Een van de meest emotionele momenten van de avond was de moderne dansvoorstelling van de Iraanse danseres Ruhan, uitgevoerd op het wereldwijd bekende Iraanse protestlied “Baraye”. Tijdens de voorstelling konden veel aanwezigen hun tranen niet bedwingen. Daarna veranderde de sfeer en danste de hele zaal samen op Iraanse en Turkse muziek, als een symbool van verbondenheid en solidariteit.
Ook de gezamenlijke maaltijd vormde een belangrijk onderdeel van de avond. Deelnemers hadden gerechten uit hun eigen cultuur meegebracht, die samen op een lange tafel werden geplaatst. Rond 18.30 uur, bij het moment van de iftar, verbraken eerst de vastende deelnemers hun vasten, waarna iedereen samen at. Het werd een moment van ontmoeting, gesprekken en nieuwe vriendschappen.
Aan het einde van de avond spraken veel deelnemers hun waardering uit.
“Jullie hebben een programma gerealiseerd waar we alleen maar van konden dromen. Hier klopten de harten van verschillende culturen rond hetzelfde thema.”
De boodschap van de avond was duidelijk:
zonder de vrijheid van vrouwen kan er geen vrije samenleving bestaan.
De organisatoren benadrukten dat de strijd doorgaat voor het beëindigen van geweld tegen vrouwen, gelijke rechten in onderwijs en werk, gelijke beloning voor gelijk werk en meer vertegenwoordiging van vrouwen in besluitvorming.
De bijeenkomst in Arnhem liet zien dat solidariteit grenzen kan overstijgen.
Want de boodschap van deze avond was helder:
Geen verboden voor vrouwen…
maar gelijkheid, rechtvaardigheid en vrijheid.
About The Author
