De Tweede Kamer stemde op 24 maart in met de novelle bij de Wet versterking regie volkshuisvesting. Daarmee staan de seinen op groen voor verdere behandeling van&nb...
Temsilciler Meclisi, Konut Politikası Üzerinde Daha Fazla Yönetim Sağlayan Yasa Değişikliğini Onayladı
Jaap Uijlenbroek
“İşçi göçmenlerin artık yasada bir yeri var. Şimdi konut politikasında da bir yer bulmaları gerekiyor.”
Temsilciler Meclisi (Tweede Kamer), 24 Mart’ta Konut Politikası Üzerinde Daha Fazla Yönetim Sağlanmasına İlişkin Yasaya (Wet versterking regie volkshuisvesting) eklenen değişikliği kabul etti. Böylece hükümetlerin ne kadar, nerede ve kimler için konut inşa edileceği konusunda daha fazla yönlendirme yapmasını sağlayacak bu yasanın sonraki aşamalarda görüşülmesinin önü açılmış oldu.
Bu yasa kapsamında işçi göçmenlerin, öğrenciler, yaşlılar ve oturma izni olan mülteciler gibi özel dikkat gerektiren bir grup olarak resmen tanınması önemli bir adım. Ancak sadece kağıt üzerinde tanınmak konut sorununu çözmez. Bu durum, belediyeler ve eyaletler için bu tanınmayı somut konut çözümlerine dönüştürme sürecinin başlangıcı anlamına geliyor.
Çünkü son yıllarda sorun tam da burada ortaya çıktı. İşçi göçmenler uzun zamandır iş piyasasında görünürken, konut politikalarında neredeyse görünmezdi. İş ve ekonomik faaliyet için alan yaratılırken, o işleri yapan insanların nerede yaşayacağı sorusu çoğu zaman geri planda kaldı.
Bu durum pratikte çeşitli sorunlara yol açtı:
Konut mahalleleri üzerinde baskı oluştu
Tatil parklarında (vakantiepark) geçici yaşam arttı
Aşırı kalabalık evler ortaya çıktı
Oysa merkezi hükümet, Hollanda’da çalışan kişilerin verilerini Nüfus Kayıt Sistemi (BRP) ile karşılaştırarak bu grubun büyüklüğü hakkında daha net bir tablo ortaya koyabilir.
Bu yasanın anlamı sadece resmi bir tanınmadan daha büyüktür. Belediyeler ve eyaletler artık işçi göçmenleri sadece ekonomik bir konu olarak görüp konut politikası dışında tutamaz. Eğer yasa, kimin için konut inşa edileceğine dair yönlendirme sağlıyorsa, bu grup da doğal olarak bunun bir parçası olmalıdır.
Bu da şu alanlarda gerçek kararlar alınmasını gerektirir:
Konut açığı analizleri
Konut planlaması
Yer seçimi politikaları
Bu nedenle belediyeler ve eyaletlerin beklemesine gerek yok. Yön zaten belli. Şimdiden ihtiyaçları belirleyip konut alanları planlayan yönetimler gerçekten sorumluluk almış olur. Ancak bunun için merkezi hükümetin de kullanılabilir ve güvenilir verileri hızlı şekilde paylaşması gerekir. Aksi halde belediyeler varsayımlar ve parçalı bilgilerle çalışmaya devam eder.
Eğer bu fırsat kaçırılır ve belediyeler ile eyaletler somut hedefler belirlemezse, hiçbir şey değişmez. O zaman işçi göçmenlerin yasada bir yeri olur ama başlarını sokacak bir evleri olmaz. Böylece mahalleler, tatil parkları ve aşırı kalabalık konutlar üzerindeki baskı da devam eder.
Bu ise, konut politikası üzerinde yeniden kontrol sağlamayı amaçlayan bir yasanın hedefi olmamalıdır.
NL
Tweede Kamer stemt in met novelle bij wet Versterking regie volkshuisvesting
‘Arbeidsmigranten hebben nu een plek in de wet. Nu nog een plek in het woonbeleid’
De Tweede Kamer stemde op 24 maart jl. in met de novelle bij de Wet versterking regie volkshuisvesting. Daarmee staan de seinen op groen voor verdere behandeling van deze wet, die overheden meer mogelijkheden moet geven om te sturen op hoeveel, waar en voor wie er wordt gebouwd. Dat arbeidsmigranten daarin officieel worden aangewezen als aandachtsgroep – naast studenten, ouderen en statushouders – is een belangrijke stap. Maar erkenning op papier lost nog geen woningtekort op. Dit is het startschot voor gemeenten en provincies om dit te vertalen naar concrete woonplekken.
Want precies daar ging het de afgelopen jaren mis. Arbeidsmigranten zijn al jaren zichtbaar op de arbeidsmarkt, maar onzichtbaar in het woonbeleid. Er werd wel ruimte gemaakt voor bedrijvigheid en werkgelegenheid, maar veel minder voor de vraag waar de mensen die dat werk verrichten, moeten wonen. Daardoor liep de praktijk steeds achter de feiten aan en ontstond druk op woonwijken, vakantieparken en overvolle panden. En dat terwijl de rijksoverheid beter zicht kan geven op de omvang van die groep, door gegevens van mensen die in Nederland werken te vergelijken met de Basisregistratie Personen (BRP).
De betekenis van deze wet is daarom groter dan een formele erkenning. Gemeenten en provincies kunnen straks niet meer volhouden dat arbeidsmigranten wel een economisch vraagstuk zijn, maar geen onderdeel van de huisvestingsopgave. Als de wet gaat over regie voor wie er wordt gebouwd, hoort deze groep daar gewoon bij. Dat vraagt om echte keuzes in tekortanalyses, woonprogrammering en locatiebeleid.
Provincies en gemeenten hoeven derhalve niet af te wachten. De richting is helder. Wie nu al de opgave in beeld brengt en locaties aanwijs, neemt daadwerkelijk regie. Daar hoort wel bij dat het Rijk snel met bruikbare cijfers komt, zodat gemeenten niet blijven werken met aannames of versnipperde informatie.
Als we dit moment laten passeren zonder dat provincies en gemeenten echte opgaven formuleren, verandert er niets. Dan krijgen arbeidsmigranten wel een plek in de wet, maar geen dak boven hun hoofd. En blijft de druk op woonwijken, vakantieparken en overvolle panden simpelweg bestaan. Dat kan niet de bedoeling zijn van een wet die juist is bedoeld om de regie terug te brengen in de volkshuisvesting.
About The Author
